آیا حج عمره باید تحریم شود؟
از آنجایی که متن طولانی شد، سعی کردم جملات کلیدی را پررنگ کنم تا اگر خوانندگانی به کمبود وقت دچارند همان جملات را خوانده و مطلب دستشان بیاید.
مدت زیادی است که دولت سعودی در لباس خادم الحرمین، بزرگترین خیانتها را به مسلمانها میکند. هیچ مسلمانی نمیتواند قبول کند که یک دولت به ظاهر اسلامی به گرمی دستان خبیث و شیطانی آمریکا و اسرائیل را بفشارد و با وحشتناکترین جنایتها در غزه ی مظلوم همکاری کند. هر مسلمانی که الفبای اسلام را درست آموخته باشد، در مقابل ظلم بیرحمانه ی دولت سعودی در بحرین و آنهمه جنایت، واکنش نشان میدهد و به دنبال راه موثری است که بتواند در اندازه خود، با اقدامات شیطانی این دولت به ظاهر مسلمان مقابله کند. اما گاهی در همین حین و در همین نیات پاک، رگههایی از خواست دشمن وارد میشود.
مدتی است بین برخی از دوستان مذهبی یک تفکری به وجود آمده که شاید به میزان لازم از پختگی و دوراندیشی برخوردار نباشد. حتماً میدانید که برخی از دوستان حج رفتن را تحریم کرده اند، چرا که فکر میکنند با هزینهای که صرف حج میکنند، در اصل دارند به جنایتهای دولت سعودی کمک مالی میکنند.
اینطور مسائل مانند روزههای شکداری هستند که در وهلهی اول نمیتوان به آنها حکم داد. بههمین دلیل، جای بررسی زیادی دارند؛ خیلی سوالها را باید از خودمان بپرسیم و با بصیرت بالایی باید با اینگونه مسائل برخورد کنیم. چند دسته سوال مطرح است که پاسخ به آنها میتواند ما را در صحت و سقم این تفکر یاری دهد.
دسته اول سوالات بر این محور است که؛ آیا اگر ما حج عمره را تحریم کنیم و این مقدار پول مربوط به حج را در جیب دولت سعودی نریزیم، اقتصاد دولت سعودی فلج خواهد شد؟ و درنهایت نمیتواند در جنایات آمریکا و اسرائیل سهم داشته باشد؟ آیا منابع فراوان نفتی سعودی درآمد بیشتری را عاید این دولت میکند یا هزینه حج عمره زائران ایرانی؟ پاسخ به این طیف سوالات هرچند لازم است اما کافی نیست.
دسته بعدی سوالات مربوط میشود به اشخاص. بیایید ببینیم چه کسانی از این تفکر دفاع میکنند؟ منظور، دوستان خودی نیست. بلکه باید بُردِ نگاهمان را به دولت سعودی و حتی شرطههای وهابی سعودی ببریم. آیا آنها از قطع شدن حج عمره زائران ایرانی خوشحال میشوند یا ناراحت؟ پاسخ این سوال را میتوان در برخورد دولت سعودی و حتی شرطه های وهابی جستجو کرد. مسئولین وهابی عربستان به هیچوجه از حضور شیعیان در کشورشان راضی نیستند. این همه سختگیری هم که توسط شرطههای آنها برای منع زیارت بقیع شریف و امثال آن صورت میگیرد، نشانه ی همین عدم خشنودی آنهاست. پس اولین گروهی که با نبودِ شیعیان در مکه و مدینه خوشحال میشوند همین وهابیهای عربستان هستند.
حضور شیعیان در مکه و مدینه فرصت خیلی خوبی است که شیعیان (اگر زرنگ باشند و البته باسواد) بتوانند از طریق گفتگو با اهل سنت، به دروغ هایی که در مورد شیعیان گفته میشود پاسخ دهند ، شبهات وارده را حل نمایند و حتی با احادیث خودِ اهل سنت که از پیامبر نقل کردهاند، بتوانند حقانیت امامان دوازدهگانه شیعیان را اثبات کنند. پس طبیعی است که مسئولین حکومتی عربستان از حضور شیعیان ناراحت باشند و از تحریم حج خوشحال شوند.
در حاشیه متن؛ من دو پیشنهاد دارم و امیدوارم که آن حس حقیقتخواهی مان را در این جا به کار اندازیم؛
۱- اگر خیلی دلمان برای پولهایی که در جیب سعودی ها میرود میسوزد، به جای آنکه حج رفتن را کلاً تعطیل کنیم، خریدهای آنچنانی از بازارهای عربستان را تعطیل کنیم!
۲- روی سواد دینی مان کار کنیم. اطلاعات دینی مان را بالا ببریم تا بتوانیم وقتی به حج میرویم شبهاتی که به ما نسبت داده اند را پاسخ گوییم و حقیقتِ فرهنگ شیعه را تبلیغ کنیم. فرهنگ شیعه خیلی غنی است. آنقدر دست شیعه پر است که اگر یک شیعه ی با سواد با یک سنی و حتی وهابی (که بی غرض سنی یا وهابی است) بحث کند، قطعاً شیعه با استدلال میتواند او را قانع کند.
البته لازم به ذکر است که این پیشنهاد دوم تخصصیتر است و البته مراتب مختلف دارد. شاید کمترین حد آن، پاسخ به این سوال است که چرا شیعیان از مهر استفاده میکنند و بالاترین حدش هم اثبات امامت باشد. ضمناً این مسأله به مقداری عربی دانستن هم نیاز دارد که اگر با هدف تبلیغ فرهنگ شیعی، عربی را بیاموزیم انشاءالله مشمول رحمت الهی و اجر اخروی خواهیم شد.
نتیجه نهایی؛
روزههای شکدار را در هر اموری، به خصوص امور این چنین حساس، تحت هر عنوانی که هستند شناسایی کنیم؛ آنها را با موشکافی فراوان، از لحاظهای مختلف و با نگاهِ دوست و دشمن بررسی کنیم. این نوع موشکافیها، سرآغاز راههای مطمئنتری خواهد بود انشاءالله.
توصیه میکنم اگر مایل به کمک کردن به مردم مظلوم بحرین هستید؛ حتماً این مطلب را بخوانید.
برچسبها:
حج عمره,
بحرین,
بصیرت,
خائن الحرمین,
وهابیت
